نوشته‌ها

نامگذاری معابر اهواز

شهرداری اهواز به جمع مشتریان ساعی پیوست

سامانه مدیریت نامگذاری معابر و اماکن شهری منام در شهرداری اهواز نصب و راه اندازی گردید

طی قراردادی فی ما بین مجموعه ساعی با شهرداری اهواز در ابتدای سال 1400 ، عملیات نصب و راه اندازی سامانه مدیریت نامگذاری معابر و اماکن شهری منام در این شهرداری ؛ که از شهرداری های پیشرو در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات و شهرهوشمند در کشور میباشد ، آغازگردید و بزودی به بهره بهرداری خواهد رسید.

این سامانه با بهره گیری از نقشه های شهری بستری مناسب در جهت پیشبرد اهداف شهرهوشمند و دولت الکترونیک در شهرداری اهواز بوده و همچنین افزایش مشارکت شهروندان در مدیریت ایده آل شهری و همچنین کاهش مراجعات شهروندان به شهرداری از اهداف این سامانه میباشد.

از قابلیت های این سامانه میتوان به شناسایی هوشمند معابرفاقد نام و با نام تکراری در سطح شهر ، مکانیره نمودن فرآیند نامگذاری معابرواماکن شهری و آرشیو سوابق نامگذاری به صورت الکترونیکی اشاره کرد.

جهت آشنایی با سامانه مدیریت نامگذاری معابر و اماکن شهری منام اینجا کلیک نمایید.

فرشچیان

نام استاد محمود فرشچیان بر یکی از معابر شهر مشهد نقش خواهد بست

در جلسه علنی شورای اسلامی شهر مشهد، شهرداری مکلف به نامگذاری معبری با هدف تجلیل از استاد فرشچیان شد.

به گزارش خبرگزاری موج خراسان رضوی، شهرداری مشهد مکلف شد برای تجلیل و قدردانی از استاد محمود فرشچیان، نقاش و نگارگر برجسته و بین المللی علاوه بر نامگذاری یک معبر به نام او، تندیس این استاد نگارگری را به همراه شرح مختصری از زندگی نامه در ورودی معبر نصب کند.

در یکصد و بیست و ششمین جلسه علنی شورای اسلامی شهر مشهد طرح نام گذاری بلوار به نام استاد محمود فرشچیان به تصویب رسید و شهرداری مشهد مکلف شد برای تجلیل و قدردانی از او علاوه بر نام گذاری، تندیس این استاد نگارگری را به همراه شرح مختصری از زندگی نامه در ورودی معبر نصب کند.

  • جهت آشنایی با سامانه نامگاری معابر و اماکن منام اینجا کلیک نمایید.
سامانه اطلاعات جغرافیایی

کاربرد سامانه ی اطلاعات جغرافيايی(GIS) در حوزه عملکرد شهرداری و مديريت شهری

کاربرد سامانه ی اطلاعات جغرافيايي (GIS) در حوزه عملکرد شهرداری و مديريت شهری

مقدمه
 براي نخستين بار در اواسط دهه ی 1960 در ايالات متحده کار بر روي اولين سامانه ی اطلاعات جغرافيايی آغاز شد. در اين سامانه، عکس هاي هوايي، اطلاعات کشاورزی، جنگل داري، خاک، زمين شناسی و نقشه های مربوطه مورد استفاده قرار گرفتند. در دهه ي 1970 با پيشرفت علم و امکان دسترسي به فناوري هاي رايانه اي و فناوري هاي لازم براي کار با داده هاي مکاني، سامانه ي اطلاعات جغرافيايي يا GIS، براي فراهم آوردن قدرت تجزيه و تحليل حجم هاي بزرگ داده هاي جغرافيايي شکل گرفت. در دهه های اخير به سبب گسترش فناوري های رايانه ای، سامانه های اطلاعات جغرافيايی امکان نگه داری به روز داده های زمين- مرجع، و نيز امکان ترکيب مجموعه داده های مختلف را به طور موثر فراهم ساخته اند. امروزه GIS برای تحقق و بررسی های علمی، مديريت منابع و ذخاير و همچنين برنامه ريزی های توسعه اي به کار گرفته می شود. اهميت کاربرد اطلاعات در مديريت شهری و اجراي طرح ها و قوانين و همچنين در برخورد با بحران هاي سياسی، اجتماعی و طبيعی بر کسی پوشيده نيست، اما در اين رهگذر، وجود يک سامانه ی منطقی، از ملزومات اوليه ی اين کاربرد است؛ چرا که بايد سامانه ای وجود داشته باشد تا بتوان در قالب آن به سامان دهی و تعيين روش های دريافت، پردازش و ارائه ی اطلاعات پرداخت؛ سامانه اي که بتوان در آن حدود فعاليت های شهری، ميزان و نوع اطلاعات مورد نياز، چگونگي ذخيره و نگه داری، نحوه ی پردازش ها و از همه مهم تر چگونگي ارتباط کاربران با اطلاعات و استفاده از آن ها را مشخص نمود.

چکيده
 سامانه هاي اطلاعات جغرافيايی درايران دانشي نو به شمار می آيند که کاربرد آن ها هنوز در کشور ما چندان گسترش نيافته است. رشد روز افزون شهرنشينی و نيز افزايش چشم گير فعاليت ها در زمينه ی آمايش محيط (چه محيط های شهری و چه محيط های طبيعی) ما را وادار مي کند با اين دانش آشنا شويم و بيش تر درآن سرمايه گذاري کنيم. گستره ي خدمات سامانه ی اطلاعات جغرافيايی (GIS) در محيط های شهری نشان مي دهد که اين سامانه ها در شهرنشينی آينده، نقش بسيار مهمی ايفا خواهند نمود. نقش GIS در تمام زمينه ها به ويژه مديريت شهري روز به روز نمايان تر می شود. از طيف گسترده ي کاربردهای سامانه ی اطلاعات شهری می توان به اين موارد اشاره نمود: مميزی ماليات، مديريت شبکه ی آب رساني و تشخيص ترکيدگی لوله ها، استفاده ي بهينه از توزيع نيروي انساني در سازمان دهي نيروي انتظامي و ديگر نهادها، طراحي شبکه ارتباطي و مديريت بحران، تنظيم سلسله مراتب شبکه ي دسترسي ها به ويژه جداسازي معابر ويژه ي عابرين پياده، کنترل کيفيت آب از ديدگاه بهداشت، يافتن آسان ترين و سريع ترين راه و مسير در موارد کمک رساني اضطراري توسط پليس، پيش بيني مسيرانتشار آتش در آتش سوزي هاي بزرگ، تعيين بهترين و اقتصادي ترين مسير عبور لوله هاي آب، نفت يا گاز، و طراحي مراکز توزيع و فروش با توجه به توزيع و تراکم جمعيت. اين مقاله سعي دارد ضمن معرفي سامانه ي اطلاعات جغرافيايي، کاربردها و قابليت هاي آن را در مديريت شهري نشان دهد.
کليد واژه ها: سامانه ي اطلاعات جغرافيايي، مديريت شهري، شهرنشيني، آمايش محيط.

مفاهيم و تعاريف
 GIS چيست؟
سامانه ی اطلاعات جغرافيايی (Geographic Information System) يا GIS يک سامانه ی رايانه ای براي مديريت و تجزيه وتحليل اطلاعات مکانی است که قابليت جمع آوری، ذخيره، تجزيه و تحليل و نمايش اطلاعات جغرافيايی (مکانی) را دارد. داده ها در يک سامانه ی اطلاعات جغرافيايی بر اساس موقعيتشان نشان داده می شوند. فناوری GIS با جمع آوری و تلفيق اطلاعات پايگاه داده های معمولی، به وسيله ی تصوير سازي و استفاده از آناليزهای جغرافيايی، اطلاعاتي را براي تهيه ي نقشه ها فراهم مي سازد. اين اطلاعات به منظور واضح تر جلوه دادن رويدادها، پيش بيني نتايج و تهيه ي نقشه ها به کار گرفته می شوند. در يک سامانه ی اطلاعات جغرافيايی، واژه ي جغرافيايی يا (Geographic) عبارت است از موقعيت موضوع های داده ها، بر حسب مختصات جغرافيايي (طول و عرض). واژه ي (Information) يا اطلاعات نشان مي دهد که داده ها در GIS راي ارائه ی دانسته هاي مفيد نه تنها به صورت نقشه ها و تصاوير رنگي، بلکه به صورت گرافيک هاي آماري، جداول و پاسخ هاي نمايشي متنوعي به منظور جستجوهاي عملي سازمان دهي مي شوند. واژه ي System يا سامانه نشان دهنده ي اين است که GIS از چندين قسمت متصل و وابسته به يکديگر براي کارکردهای گوناگون، ساخته شده است.

مؤلفه های GIS
 يک سامانه ی GIS شامل يک بسته ی رايانه ای (سخت افزار و نرم افزار) از برنامه های رايانه ای با يک واسطه ی کاربر است که دست يابی به عمليات و اهداف ويژه ای را فراهم می سازد. مؤلفه های چنين سامانه ای به ترتيب عبارت اند از: کاربران، سخت افزار، نرم افزار، اطلاعات و روش ها.
1- کاربر (user): مهارت در انتخاب و استفاده از ابزارها در يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي و شناخت کافي از اطلاعات مورد استفاده، يکي از موارد اساسي براي موفقيت در استفاده از فناوري GIS و از وظايف يک کاربر است.
2- سخت افزارها (Hardwares): امروزه شبکه هاي GIS تعدادي XStation, WorkStation رايانه ي شخصي، چاپ گر و پلاتر را شامل مي شوند که در مجموع معرف مؤلفه ي سخت افزار يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي هستند.
3- نرم افزارها (Softwares): به منظور استفاده ی بهتر از يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي، استفاده از نرم افزارهاي به روز و توانمند توصيه مي شود.
4- داده ها (Datas): قلب هر سامانه ي اطلاعات جغرافيايي پايگاه هاي اطلاعاتي داده هاي آن است. دراين پايگاه ها به پرسش هايي از قبيل چه شکلي است؟ کجاست؟ و چگونه به ديگر اشکال مرتبط مي شود، پاسخ داده مي شود.
5- روش ها (Methods): شيوه هاي صحيح به کارگيري اطلاعات در جهت رسيدن به اهداف ويژه در يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي از مهم ترين مؤلفه هاي آن است.

مدل های داده های مکانی
 سامانه ي اطلاعات جغرافيايي و رايانه ها را نمي توان به طور مستقيم براي جهان واقعي به کار برد، زيرا رايانه ها بر اساس اعداد و کاراکترهايي که در درون خود به صورت اعداد دو رقمي جهان واقعي در يک سامانه ي رايانه اي بايد به شکل نمادين عرضه شوند. پس ابتدا بايد مرحله ي جمع آوري داده ها انجام گيرد و سپس فرايند فشرده سازي گستره ي زمين شناسي، ساختار خواص ژئوفيزيکي يا هر ويژگي ديگري از سطح زمين که اطلاعات آن گردآوري شده بود، به شکل قابل دست يابي از رايانه با استفاده از مدل هاي نمادين صورت گيرد.
هر نقشه ي زمين شناسي يک مدل نمادين است، زيرا گستره ي ساده شده ي قسمتي از جهان واقعي است که از زاويه ي ديد زمين شناسي صحرايي مشاهده شده است. مؤلفه هاي مدل ياد شده، عوارض مکاني هستند که به تقريب از موجوديت هاي مستقل جهان واقعي، توسط نمادهاي گرافيکي بر روي نقشه عرضه مي شوند. تمام مدل هاي داده هاي مکاني از عوارض مکاني جداگانه نظير نقاط، خطوط، نواحي، حجم ها و سطوح تشکيل مي شوند اين عوارض مکاني هستند خصوصياتي که هم مکاني و هم غير مکاني هستند، مشخص مي گردند (توصيف رقومي عوارض و خصوصيات آن ها مجموعه هاي داده هاي مکاني را شامل مي شود).

ورودی و خروجی داده ها:
 براي اين که يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي مفيد واقع گردد، بايد قادر به دريافت و توليد اطلاعات به صورت موثر باشد. توابع ورودي و خروجي داده ها، مفاهيمي هستند که توسط آن ها يک GIS با جهان خارج ارتباط برقرار مي کند. ورودي داده ها عبارت اند از: روند کدگذاري داده ها به شکلي خوانا توسط رايانه، و قرار دادن داده ها در پايگاه اطلاعاتي GIS، داده هايي که در سامانه ي اطلاعات جغرافيايي وارد مي شوند دو نوع هستند: 1- داده هاي مکاني که موقعيت جغرافيايي عوارض را نشان مي دهند (مانند نقاط يا خطوطي که عوارض جغرافيايي مانند خيابان، درياچه و … را نشان مي دهند). انواع داده هاي مکاني عبارت اند از: نقطه، خط، پلي گن. 2- داده هاي توصيفي غير مکاني که به توصيف خصوصيات عوارض مي پردازند، مثل شوري آب درياچه و يا اطلاعاتي مانند اسم يک خيابان. ورود داده ها به يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي مي تواند به روش هاي ثبت توسط صفحه کليد، هندسه ي مختصات، رقومي کردن دستي، اسکن کردن و وارد کردن فايل هاي رقومي موجود صورت گيرد.
خروجي داده ها روندي است که توسط آن اطلاعات حاصل از GIS به شکلي مناسب جهت استفاده ي کاربر ارائه مي شود. داده ها به يکي از سه فرمت زير خارج مي شوند: 1. Hardcopy (نمايش دائمي، مثل اطلاعات روي يک کاغذ، فيلم عکاسي و موارد مشابه) 2. Softcopy (نمايش روي صفحه ي نمايش رايانه) 3. Electronic (خروجي درفرمت الکترونيکي شامل فايل هاي رايانه اي است).

مراحل ايجاد و برپايی GIS در قالب پروژه
 1- ورودي داده ها (Data Input): مؤلفه ي ورودي داده ها آن ها را از شکل موجودشان به شکلي يا صورتي قابل استفاده در GIS تبديل مي کند. دراين مرحله داده هاي زمين – مرجع که به صورت نقشه هاي کاغذي، جداولي از اطلاعات توصيفي، فايل هاي الکترونيک و اطلاعات توصيفي مربوط به آن ها، عکس هاي هوايي و يا تصاوير ماهواره اي هستند، طبق استانداردهاي مورد نظر، براي دقت خروجي هايي که قرار است تهيه گردند، مورد ارزيابي قرار مي گيرند.
2- مديريت داده ها (Data Management): اين مرحله شامل توابعي براي ذخيره، نگهداري و بازيابي اطلاعات موجود در پايگاه داده هاست.
3- تجزيه و تحليل و پردازش داده ها (Data Manipulation and Analysis): شامل مجموعه ي فعاليت هايي مي شود که توسط نرم افزارها، سخت افزارها و کاربر، بر روي داده ها به منظور آماده سازي و پردازش آن ها براي مراحل بعد صورت مي گيرد.
4- خروجي داده ها (Data Output): توابع خروجي مورد استفاده بر اساس نيازهاي کاربران تعيين مي شود، لذا داده هاي خروجي به اشکال مختلف از قبيل نقشه، جداول، يا به صورت نوشتارهاي کاغذي (hardcopy) و يا به صورت رقومي (softcopy) ارائه مي گردند.

اهداف يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي
 هدف نهايي يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي يا GIS، پشتيباني جهت تصميم گيري هاي پايه گذاري شده بر اساس داده هاي مکاني، و عملکرد اساسي آن کسب اطلاعاتي است که از ترکيب لايه هاي متفاوت داده ها با روش هاي مختلف و با ديدگاه هاي گوناگون به دست مي آيند. اين هدف از طريق فعاليت هايي که بر روي داده هاي مکاني انجام مي گيرند، صورت مي پذيرد. اين فعاليت ها عبارت اند از:
1- جستجو (search): عبارت است از جستجوي مجموعه هايي از داده هاي سازمان يافته از پايگاه داده هاي يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي.
2- سازمان دهی (organization): در اين سامانه ها ويژگي اصلي براي سازمان دهي داده هاي موجود، موقعيت مکاني آن هاست.
3- تجسم يا به تصوير درآوردن (monitoring): فناوري GIS از توانمندي هاي گرافيکي رايانه ها، براي تجسم استفاده مي نمايد. نمايش اطلاعات به طور معمول با استفاده از صفحه ي نمايش ويدئويي انجام مي شود، اما ساير دستگاه هاي خروجي نظير چاپ گرهاي رنگي نيز براي نمايش نسخه هاي چاپي استفاده مي شوند.
4- ترکيب و تلفيق (integration): بخش ديگري از اين فعاليت ها، تلفيق مجموعه داده هاي مکاني از منابع بسيار گوناگون جهت نمايش، درک و تفسير پديده هاي مکاني است (اين پديده ها هنگامي که داده هاي مکاني به صورت مجزا به کار گرفته مي شوند، قابل رؤيت نيستند).
5- تجزيه و تحليل (analysis): تجزيه و تحليل، فرايند استنباط و دريافت مفهوم داده ها، و به معني تجزيه و تحليل داده هاي مکاني است.
6- پيش بيني (prediction): به طور معمول، هدف از مطالعه و بررسي ها بر روي داده هاي مکاني در يک سامانه ي اطلاعات جغرافيايي، پيش بيني است. در حقيقت يک سامانه ي GIS، توانمندي هاي کاري را براي جمع آوري، ورود، پردازش، تغيير شکل، به تصوير درآوردن، ترکيب، جستجو، تجزيه و تحليل، مدل سازي و خروجي کليه ي داده هاي مکاني بر اساس اهداف مورد نظر فراهم مي سازد.

کاربرد سامانه ی اطلاعات جغرافيايی در مديريت شهري
 شهرها بايد محيطي مطمئن و جذاب براي ساکنان و داراي حداقل مشکلات و هزينه ها و اتلاف وقت و حداکثر بهره برداري از اراضي و محيط زيست طبيعي باشند. قبل از پرداختن به کاربردهاي اين سامانه در حوزه ي شهري، دانستن پاره اي از مشکلات موجود در خصوص به کارگيري اين سامانه ضروري است. اين مشکلات عبارت اند از: افزايش روز افزون حجم اطلاعات در امورشهري، پراکندگي اطلاعات مکان – مرجع درداخل شهرداري و ساير ارگان هاي ذي ربط، عدم وجود اطلاعات مکان – مرجع دقيق، صحيح و به هنگام، عدم هماهنگي مناسب درون و برون سازماني در اخذ و مديريت اطلاعات شهري، عدم وجود استاندارد و سازوکار سيستماتيک اخذ، ذخيره سازي، به هنگام سازي، پردازش، نمايش، کاربرد و تبادل اطلاعات در مجموعه ي شهرداري، عدم وجود يک تفکر سيستمي در اخذ و مديريت اطلاعات مکاني، گسترش بي رويه ي شهرها و تغيير کاربري ها و عدم ثبت و ذخيره سازي به موقع اطلاعات، عدم اطلاع رساني دقيق و سريع در مورد امکانات، مسائل و مشکلات برنامه هاي مديريت شهري عدم توزيع امکانات متناسب با تراکم جمعيت شهري، عدم دسترسي به اطلاعات دقيق به منظور تعيين هزينه هاي مستقيم و غير مستقيم اجراي يک پروژه، عدم توجه کافي به نيازهاي اساسي و درازمدت استفاده کنندگان، وجود گردش اطلاعاتي نامناسب در شهرداري، آنالوگ بودن بخش اعظم اطلاعات و جدا بودن اطلاعات مکاني و توصيفي در اغلب موارد.

چگونه مي توان مشکلات موجود را حل نمود؟
 براي رفع اين مشکلات بايد نکات ذيل را در نظر گرفت:
الف- تشکيل سامانه اي در قالب مجموعه اي سازمان يافته و منسجم
ب- جمع آوري اطلاعات قابل قبول و پالايش شده
ج- توانايي انجام تحليل هاي مورد نياز کاربران مختلف
د- امکان تحليل، تصحيح، به هنگام رساني و ارائه ي اطلاعات
هـ – امکان فراهم آوردن مقدمات لازم براي انجام امور مطالعاتي، اجرايي، مديريتي و اطلاع رساني

کاربردهای عمومي GIS در شهرداری
 کاربردهاي سامانه ي اطلاعات جغرافيايي در شهرداري بسيار زياد است، بنابراين مهم ترين کاربردها به اختصار ارائه مي گردد.

1- مکان يابي
 * مطالعه ي مراکز موجود (ايستگاه هاي آتش نشاني، مدارس، منابع آب، پارک ها و فضاي سبز و …) و تصميم گيري در رابطه با ايجاد مراکز جديد به منظور توزيع بهينه ي امکانات و خدمات شهري، مکان يابي موقعيت بهينه براي اجراي پروژه هاي پيشنهادي، مطالعه ي پارک ها و فضاي سبز موجود و تصميم گيري در رابطه با ايجاد و توزيع بهينه ي مکان هاي جديد، امروزه در برنامه ريزي هاي شهري و طراحي فضاهاي سبز شهري از جايگاهي ويژه و بسيار مهم برخوردار شده است. لزوم شناسايي محدوده هاي بحراني و ويژه در درون بافت شهر و کانون هاي نابسامان در پهنه ي شهر و حريم استحفاظي آن از ديگر کاربردهاي سامانه ي اطلاعات جغرافيايي است.
* تعيين نزديک ترين ايستگاه آتش نشاني و آمبولانس قابل دسترسي به منظور تأمين امکانات مورد نياز جهت مقابله با بحران و کمينه سازي خسارات.
* تعيين نزديک ترين بيمارستان به محل حادثه: 1- تعيين نزديک ترين مراکز امداد رساني به محل حادثه 2- تعيين بهترين مسير از مرکز امدادرساني به محل حادثه 3- تعيين نزديک ترين بيمارستان به محل حادثه 4- تعيين بهترين مسير از محل حادثه به نزديک ترين بيمارستان

2- تقسيم بندي مجدد مرزهاي مناطق
 تغيير تقسيمات شهري از قبيل تقسيمات مناطق شهرداري، پستي و آماري، در مقاطع مختلف زماني، امکان نمايش تقسيمات مختلف شهري (پست، آب و فاضلاب، شهرداري، …) بر روي يکديگر و بهينه سازي آن ها.

3- مميزي املاک
 تعيين و ارزيابي اطلاعات مربوط به قطعات ملکي از قبيل عرصه و اعيان، مالک، کاربري و ارزش.

4- اطلاع رساني
 تهيه ي نقشه، با توجه به نياز کاربر، پويش و مديريت پارک هاي موجود در هر منطقه شهرداري، ارائه ي اطلاعات مکان – مرجع به اراده ي راهنمايي و رانندگي به منظور مديريت بهينه ي ترافيک و حمل و نقل شهري، امکان ارائه ي پاسخ هاي صحيح و قابل اعتماد در رابطه با نيازها و سئوالات ارباب رجوع، در ارتباط با اطلاعات مکان – مرجع، تعيين موقعيت يک ساختمان با وارد کردن يک قلم اطلاعات توصيفي مربوط به آن، اطلاع رساني عمومي به واحدهاي ارائه کننده ي خدمات شهري، ارائه ي اطلاعات به منظور توسعه و تأسيس مراکز خدمات عمومي مانند: بيمارستان، پارک، کتابخانه، …، ارائه ي اطلاعات مراکز جاذب سفر (تاريخي، مذهبي، ورزشي، فرهنگي)، طبقه بندي خانه هاي استيجاري بر اساس قيمت، مساحت، دسترسي ها، مجاورت ها و …، مشخص نمودن مناطق ممنوعه در ساخت و سازهاي شهري با در نظر گرفتن مسائل اشرافيت و سايه اندازي و … .

معرفي کاربردهاي GIS در حوزه ي شهرسازي و معماري
1- مطالعه و بررسي به کارگيري قوانين، مقررات، ضوابط و دستاوردهاي جديد در زمينه ي شهرسازي و معماري
 تهيه ي طرح ساختاري و راهبردي (جامع) به کمک وزارت مسکن و شهرسازي و شوراي شهر، تهيه ي طرح تفصيلي (موضوعي و موضعي)، مديريت و برنامه ريزي توسعه ي شهري با توجه به امکانات و سياست گذاري هاي مربوطه.

2- تدوين و نظارت بر اجراي مقررات شهرسازي
 تعيين ميزان دست يابي به اهداف طرح تفصيلي (موضوعي و موضعي)، مطابقت طرح تفصيلي (موضوعي و موضعي) با طرح ساختاري و راهبردي (جامع)، مقايسه ي وضع موجود با طرح تفصيلي (موضوعي و موضعي).

3- برنامه ريزي و اجراي طرح هاي شهري
 برآورد هزينه جهت اجراي يک طرح عمراني، با توجه به پارامترهاي مورد نظر، تعويض راه (با توجه به پارامترهاي مختلف از جمله قيمت زمين، نوع کاربري و …، تعيين ارزش زمين هاي مجاور معابر شهري در جهت تعيين استفاده ي بهينه، صدور پروانه، ارائه ي اطلاعات مورد نياز شهروندان در زمينه ي فعاليت هاي صدور پروانه، پايان کار، خلاف ساختمان و … صدور مجوز ساخت واحدهاي فرهنگي، آموزشي، اداري و تجاري، بر اساس اطلاعات موجود در سامانه از قبيل تراکم، متوسط درآمد خانوارها، وضعيت فرهنگي و مذهبي و …

4- مديريت و برنامه ريزي شهري
 توزيع بهينه ي خدمات، تأسيسات و امکانات شهري با توجه به روند توسعه در مناطق مختلف شهري، سياست گذاري در امر زمين، به عنوان مثال با استفاده از نقشه ي اماکن و ساختمان ها، برنامه ريزان و سياست گذاران توسعه شهري، مي توانند توزيع بهينه ي تراکم ساختماني با جمعيت شهري را مورد تجزيه و تحليل کارشناسي قرار دهند. کاربري اراضي توزيع کاربري بهينه درسطح شهر، تعيين مساحت کاربري هاي مختلف (فضاي سبز، …)، ايجاد موازنه در حجم کار مأموران بازديد ساختمان، به هنگام سازي نقشه ها با عکس هاي هوايي و يا تصاوير ماهواره اي و تهيه ي نقشه هاي کاربردي از نقشه ي پايه، شکل شماره ي 3 به هنگام سازي نقشه ها با عکس هاي هوايي را نشان مي دهد.

معرفي کاربردهاي GIS در حوزه ي خدمات شهري
 در حوزه ي خدمات شهري، سامانه ي اطلاعات جغرافيايي قابليت هاي بي شماري دارد که عبارت اند از:
1- سازمان آتش نشاني و خدمات ايمني
2- سازمان تنظيف و بازيافت مواد
3- سازمان فضای سبز
4- اداره ی سامان دهی معابر
در ادامه ، هريک از اين کاربردها توضيح داده شده اند.

کاربردهای GIS در سازمان آتش نشانی و خدمات ايمني
 1- تهيه ی نقشه ی تماتيک (موضوعي) و طبقه بندي نواحي شهری بر اساس ضريب خطر الف: يکی از نيازهاي سازمان آتش نشاني، تعيين ضريب خطر براي هر يک از مناطق، محله ها و ساختمان هاي شهر است، به طوري که بتوان براساس آن نسبت به تجهيز و يا توسعه ي ايستگاه هاي آتش نشاني برنامه ريزي نمود.
2- در اختيار داشتن اطلاعات مورد نياز در زمينه ي تجهيزات ايمني موجود در ساختمان ها و مجتمع های مسکونی و تجاری بزرگ.
3- تعيين نزديک ترين ايستگاه آتش نشانی به منظور امداد رسانی در يک محل خاص، با توجه به نوع حادثه و امکانات ايستگاه ها. در مواقع بروز خطر و حوادث غيرمترقبه از قبيل: آتش سوزي، دسترسي به موقع و سريع نيروهاي آتش نشاني به محل يا شخص حادثه ديده، از اهميت بسياري برخوردار است و موجب کاهش صدمات و خسارات مالی و جاني مي شود. هدف، تعيين ايستگاه آتش نشاني است که محل يا شخص حادثه ديده در حوزه ي خدمات آن قرار دارد.

کاربردهای GIS در سازمان تنظيف و بازيافت مواد
 1- تقسيم نواحي خدماتي به نواحي تفکيکي نظافت معابر شهري: سازمان تنظيف و بازيافت مواد، پس از ناحيه بندي شهر به نواحي تفکيکي جمع آوري زباله، در مرحله ي بعد، نيازمند ناحيه بندي شهربه نواحي تفکيکي جمع آوري زباله، به نواحي تفکيکي نظافت معابر است. در اين فعاليت هر ناحيه ي تفکيکي جمع آوري زباله به زير نواحي کوچک تر تقسيم مي شود. هر ناحيه، حيطه اي است که يک يا چند کارگر شهرداري در آن به نظافت و جمع آوري زباله مشغول هستند.
2- تعيين مسير بهينه ي ماشين هاي جمع آوري و حمل زباله: به منظور سامان دهي و مديريت در امر جمع آوري و حمل زباله، به منظور سامان دهي و مديريت در امر جمع آوري حمل زباله، مناطق شهرداري به مناطق کوچک تري تقسيم مي شوند و در هر ناحيه يک ماشين جمع آوري زباله، فعاليت مي کند. به علت تناوبي بودن اين فعاليت که حداقل يک بار در روز صورت مي گيرد، تعيين مسير بهينه جهت جمع آوري و حمله زباله، از نقطه نظر کاهش هزينه و تسريع در عمليات جمع آوري زباله، داراي اهميت بسياري است. سامانه ي GIS با استفاده از قابليت هاي خود و با تجزيه و تحليل اطلاعات، مي تواند با توجه به پارامترهاي مختلف، مسيرهاي بهينه را انتخاب و به عنوان پيشنهاد مطرح نمايد.
3- تعيين مسير ويژه ي بهينه ي جمع آوري زباله: در سازمان تنظيف و بازيافت مواد، به غير از نواحي تفکيکي جمع آوري زباله، پاره اي از ماشين هاي جمع آوري زباله، در مسيرهاي خاصي به جمع آوري زباله هاي آلوده و خطرناک نظير زباله و شيرابه هاي بيمارستان ها و مراکز درماني مي پردازند. توقف گاه هاي مسير ويژه ي جمع آوري زباله، اماکن و ساختمان هايي است که زباله هاي آلوده و خطرناک توليد مي کنند و سازمان بازيافت و تبديل مواد با برقراري مسيرهاي ويژه به جمع آوري زباله هاي آن ها اقدام مي نمايد.

کاربردهای GIS در سازمان فضای سبز
 تعيين محل بهينه جهت احداث پارک و توزيع بهينه ي پارک ها در سطح شهر، مديريت پارک ها و نمايش پلان داخلي پارک ها به همراه گونه هاي گياهي و امکانات و تجهيزات موجود درآن.

کاربردهای GIS در اداره ی سامان دهی معابر
 تراکم و محل استقراردست فروشان، نمايش تراکم و محل استقرار پرسنل شهرداري، و انتخاب بهترين محل، براي برگزاري بازارهاي هفتگي.

معرفي کاربردهای GIS در حوزه ی حمل و نقل و ترافيک
 1- مسيريابي بهينه براي ارائه ي خدمات حمل و نقل و خدمات اضطراري
2- آناليز شبکه به منظور يافتن بهترين مسير
3- مکان يابي بهينه براي ايجاد معابر جديد و ارائه ي امکانات و خدمات حمل و نقل.
4- مديريت بهينه ي حمل و نقل عمومي و ترافيک
5- توسعه ي سامانه هاي GIS پويا، به منظور ناوبري هوشمند وسايل متحرک.

معرفي کاربردهاي GIS در حوزه ي مديريت شهري
 1- مدل سازی و تصميم گيری در امور شهری
2- انجام آناليزهای گوناگون از قبيل ، مسيريابی ها، ايجاد مناطق حائل، هم پوشانی ها و …
3- شناسايی روند و جهات رشد و توسعه ی شهر
4- ارائه ی اطلاعات به منظور توسعه و اطلاع وضعيت جاری و حرکت به سوی ارائه ی بهينه ی خدمات و جلب رضايت شهروندان
5- بازنگری در طرح های توسعه ي خدمات و اصلاح وضعيت جاری و پيش بينی وضعيت آينده در مناطق مختلف شهر
6- ارائه ی اطلاعات مکان – مرجع به ساير ارگان های خدمات شهري به منظور مديريت بهينه ي امور شهر و جلوگيري از تداخل فعاليت ها
7- ايجاد يک زبان مشترک براي پاسخ گويي به استعلامات ارسالي از سوي ساير سازمان هاي خدمات شهري
8- ارائه ي پاسخ هاي صحيح و قابل اعتماد در رابطه با نيازها و سئوالات ارباب رجوع
9- تسريع در تصميم گيري نسبت به واگذاري و يا عدم واگذاري خدمات به متقاضي در يک منطقه ی خاص
10- با در اختيار داشتن نقشه ي پوششي شهر و به کاربردن مدل هاي مناسب مي توان با پردازش اطلاعات داده هاي ارتباطی (خيابان، کوچه، …) ، واحدهاي مسکونی، جمعيت منطقه و … به ارائه ی اطلاعات مربوط به مسير بهينه در زمينه ی خدمات اضطراري و امدادرساني ارگان هاي مختلف پرداخت.
11- ايجاد هماهنگي با ساير ارگان هاي توليد کننده، استفاده کننده و ذخيره کننده ي اطلاعات شهري، براي انجام امور عمرانی، زيست محيطی، تجاري، امنيتي و …

کاربردهاي GIS در حوزه ي فعاليت هاي شهري (محيط زيست)
 امکان شناسايی منابع آلاينده ي محيط زيست در سطح شهر، تعيين بهترين راه حل براي مبارزه با آلودگي هاي موجود، بر اساس اطلاعات ذخيره سازي شده در سامانه ی GIS، و ارائه ی اطلاعات ايران گردي و جهانگردي به گردشگران و شهروندان.

نتيجه گيري
 حجم زياد داده ها و کاربردهاي روز افزون آن ها در انواع برنامه ريزي هاي شهري و منطقه اي از يک سو، و اهميت پويايي و ماهيت تغيير پذيري آن ها در بعضي نظام ها از جمله مسائل شهري از سويي ديگر، ضرورت استفاده از ابزارهاي کمکي الکترونيکي و روش هاي نوين را مطرح ساخته اند. توسعه و تکامل بسيار سريع فناوري رايانه اي در بخش هاي سخت افزار و نرم افزاري آن در دهه هاي اخير، ابتدا امکانات و تسهيلات فني بسياري را در رابطه با پردازش هندسي و گرافيکي داده هاي مرتبط با زمين، مهيا وهمچنين سازمان دهي، مديريت و امکان به کارگيري اطلاعات موضوعي را به طور مجزا فراهم ساخت. تشخيص ضرورت در اختيار داشتن و به کارگيري اين تسهيلات به طور يکپارچه و توأمان در رابطه با داده هاي زميني، منجر به طراحي و ايجاد سامانه هاي اطلاعات جغرافيايي گرديد. در اين ميان، کاربرد GIS در برنامه ريزي شهري و منطقه اي به اين دليل مورد توجه قرار گرفت که شهرسازي و تصميم گيري نه تنها در مراحل اوليه، بلکه حتي در مرحله ي اجراي برنامه ها و ارزيابي فعاليت هاي عمراني به شدت محتاج اطلاعات به هنگام است. سامانه هاي اطلاعات جغرافيايي مي توانند نقشي عمده در تأمين و مديريت نيازهاي اطلاعاتي شهرسازي ايفا نمايند. برنامه ريزان شهري و منطقه اي بر اساس معيارها و ضوابط تخصيص خود براي جستجو و شناسايي مناطق، جمعيت ها، کاربري هاي اراضي و شبکه هاي حمل و نقل و زير ساختي خاص از سامانه ي مذکور استفاده مي کنند.

پي نوشت ها :
 

1- کارشناس ارشد مهندسي منابع طبيعي – بيابان زدائي دانشگاه تهران، مدرس مؤسسه ي آموزش عالي نجف آباد و دانشگاه پيام نور زرين شهر .
2- کارشناسي جغرافيايي طبيعي – ژئومورفولوژي دانشگاه آزاد اسلامي واحد نجف آباد و مدير طرح مسکن مهر شهرداري فولادشهر.
 منابع:
1- بوت، باب؛ ميچل، اندي، آشنايي با نرم افزار ArcGIS، ترجمه ي اميرعباس نجاري، انتشارات پردازش و برنامه ريزي شهري شهرداري تهران، 1383.
2- مطيعي، همايون، آشنايي با Arc View-GIS و برنامه هاي جنبي، انتشارات دانشگاه صنعت آب و برق (شهيد عباسپور)، 1384.
3- خمر، غلامعلي، اصول و مباني جغرافيايي شهري، نشر قومس، 1385.
4- کاربرد سيستم اطلاعات جغرافيايي در جهان مرکز اطلاعات جغرافيايي شهر تهران، 1376.
5- www.ngdir.com
منبع: نشريه دانش نما، شماره 176-178

پاوه نامگذاری خیابان

اهمیت نامگذاری خیابان ها ، معابر و اماکن شهری

پایگاه تحلیلی خبری پاوه پرس؛ شب گذشته کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر پاوه در نشستی به بررسی نامگذاری خیابان ها ، کوچه ها و معابر اهتمام ورزید ، کوچه هایی که علیرغم گذر زمان سالهای متمادی بدون اسم از آن ها یاد می شود ، تنوع و سلیقه ای عمل نمودن در ارائه آدرس ها بروز مشکلاتی را برای شهروندان معزز به وجود آورده است.

در این نشست هریک از اعضاء دیدگاه خویش را در خصوص ضوابط وشرایط نامگذاری کوچه ها ومعابر شهر ارائه نمود ودر ادامه تصمیمات معمول در جهت تعیین اسامی پیشنهادی جهت طرح در شورای اسلامی ومتعاقب آن نیز شورای نام گذاری شهرستان ارائه گردید.

در این میان آزاد حسینی عضو شورای اسلامی شهر در این راستا توضیحاتی ارائه نمود که توجه کاربران ارجمند را بدان معطوف می نماید.

آزاد حسینی نامگذاری معابر و خیابانهای شهری را در واقع حکم شناسنامه یک شهر توصیف نمود واهمیت آن را از نظر کارشناسان مسائل شهری در مدیریت شهری مهم دانست .

وی در ادامه به اهمیت روند مذکور در تمام شهرهای دنیا از جمله کشورما پرداخت ودر ادامه گفت: نام گذاری همواره در رآس کارهای فرهنگی مورد توجه واقع شده است. بطوریکه از همان اوایل انقلاب مصوبه های مختلفی در این باره تصویب شده ، بعنوان مثال در فصل اول مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی در خصوص اهمیت نامگذاری معابر و اماکن چنین آمده : نامگذاری حتی المقدور باید برگرفته از نام شخصیتهای بزرگ فرهنگی، ادبی و علمی در تاریخ اسلامی و همچنین از نام شهرها و اماکن مشهوردراین تمدن استفاده کنند و این شخصیت ها و شهرها در درجه اول مربوط به تاریخ و جغرافیای ایران یا مربوط به تاریخ و جغرافیای سایر کشورهای اسلامی باشد.

عضو شورای اسلامی شهر گفت: شاید اسامی و نام های که برای کوچه ها و خیابانها انتخاب می شوند ممکن است موضوعی شکلی و ظاهری بنظر برسند اما باید توجه داشت که معمولا نامها و اسامی ناشی از فرهنگ و آداب و رسوم و مسائل اعتقادی هر جامعه ای است و از نوع اسامی و معنی آنها می توان پی به فرهنگ و اعتقاد جوامع برد نامها می توانند به نوعی تبلیغ و ترویج فرهنگ خاصی هم باشند ، تبلیغ مستمر و دائمی که هر بار فرد نام و اسمی را بشنود آن مفاهیم و ارزشها به ذهنش خطور کرده و آن را تقویت و استحکام میبخشد. بعنوان مثال نامگذاری خیابان ۲۶ مرداد در پاوه تبلیغی برای این روز مهم و تاریخی است که در ذهن ها پاک نمیشود بلکه با تکرار آن استحکام و تقویت میابد.

وی ضمن انتقاد عدم توجه به تفکر علمی در این راستا تصریح نمود: متاسفانه با این همه تاکید بر اهمیت نام گذاری معابر شهری در اکثر نقاط کشور این امر یا از روی آگاهی و یا ناآگاهی مورد توجه قرار نمیگیرد که با نگاهی به اسامی برخی خیابانها و کوچه ها میتوان به عمق فاجعه فرهنگی و خلاء ناشی از آن پی برد.

حسینی گفت: نامگذاری معابر و اماکن و یا میادین باید به گونه ای انتخاب شود که مبنای ریشه ای داشته باشد و نمود و هویت مردم آن جامعه باشد تا پیوند با نسل های آینده برقرار شود.

ایشان در ادامه خاطرنشان ساخت: نامگذاری در نگاه اولیه امری سهل و ساده به نظر میرسد اما وقتی به آن دقیق می شوی و در مرحله تصمیم گیری قرار میگیریم بسیار حساس ، سخت و دشوار است به دلیل اینکه نامگذاری نه تنها فقط در امر تردد و ارتباط با مردم موثر است بلکه دارای بازتاب ها و تبعات سیاسی و فرهنگی هم می باشد.

وی در پایان اظهار امیدواری نمود: کمیته فنی نامگذاری  رو این قضیه بسیار حساس باشد و برای انتخاب اسم با حضور صاحب نظران ابتداء به بازدید میدانی و مشاهده محل پرداخته و بعد از جویا شدن نظرات اهالی نتیجه را به کمیته آورده و پس از بحث و تبادل نظر با رای گیری نامی را مصوب و به شورای نامگذاری ارسال نمایند که با استقبال عمومی مواجه باشد

نام گذاری معبر تهران

نام گذاری معابر پاسخی به تقاضای مردم است

به گزارش گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، محمد جواد حق شناس به صورت تلفنی میهمان برنامه تهران بیست بود و توضیحاتی در خصوص نحوه نامگذاری معابر شهری ارائه داد.

حق شناس در این برنامه سخنان خود را در پاسخ به سوال مجری برنامه مبنی بر اینکه ملاک نامگذاری ‌معابرچیست اینگونه آغاز کرد که: بر اساس قانون، شورای شهر می‌تواند برای معابر و اماکن، نام گذاری کند و در این راستا دو حوزه متفاوت وجود دارد؛ نخست معابر جدید التاسیس که می‌بایست نام گذاری شوند و در حوزه دوم ضرورت‌هایی که ایجاب می‌کند معابر قدیمی نام گذاری جدید شوند، نظیر نام گذاری بزرگراه رسالت به نام شهید سرافراز سردار سلیمانی.

رییس کمیسیون فرهنگی شورا در ادامه در پاسخ به این سوال مجری که این تغییر نام‌ها چه فایده‌ای برای مردمی که آنجا زندگی دارد گفت: قاعده نام گذاری در تمام دنیا این است که معابر از یک نام یکه برخوردار باشند، اما متاسفانه این رویکرد در ۶، ۷ دهه قبل در تهران دچار خدشه شده و امروز معابری که نام‌های تکراری دارد بسیار است و این ضرورت را ایجاب می‌کند نام گذاری جدید صورت گیرد.

وی افزود: به عنوان مثال در شهر تهران ۲۵۰ معبر به نام مریم داریم و یا مواردی از این قبیل که می‌بایست تغییر نام دهند تا شهروندان دچار مشکل نشوند.

حق شناس در پاسخ این سوال مجری که انتخاب نام‌های جدید چگونه صورت می‌گیرد گفت: انتخاب نام‌های جدید بر اساس معیار‌هایی نظیر تقاضای ساکنان، هویت محله، فرهنگ و انتظار جامعه و ضرورت‌هایی که ایجاد می‌شود صورت می‌گیرد.

وی افزود: به عنوان مثال وقتی سردار بزرگی مانند شهید سلیمانی که جان خود را برای انقلاب و میهن و مردم فدا کرده اند می‌بایست معبری در خور به نام این شهید بزرگوار نام گذاری شود. در همین راستا بزرگراه رسالت که ۴۰ سال به این نام خوانده می‌شد تغییر نام داد و فکر می‌کنم این نام گذاری نیز در پاسخ به ۳ میلیون نفر جمعیتی بود که در مراسم تشییع وی شرکت کرده بودند و این شهید بزرگوار را بدرقه کردند. یا نام گذاری بزرگراه نیایش به نام آیت الله هاشمی رفسنجانی که ایشان نیز خدمات بی بدیلی را نثار انقلاب و مردم ایران اسلامی کرده اند.

حق شناس در ادامه و در پاسخ به این سوال مجری که چه تقاضایی برای تغییر نام خیابان سازمان آب به نام مهندس بازرگان بوده گفت: اتفاقا این تقاضا وجود داشته و این نام گذاری ۳۰ سال دیر انجام شده، در اینجا باید این نکته را متذکر شوم که شهر تهران با جمعیت ۱۰ میلیون نفری متعلق به همه با هر سلایق و افکاری هست.

وی ادامه داد: وقتی در تهران معابری به نام آیت الله کاشانی، فداییان اسلام و یا شهید نواب صفوی وجود دارد چرا نباید معابری به نام مهندس بازرگان و یا دکتر مصدق نام گذاری شوند!

وی افزود: این در حالی است که ما در تهران ۱۳ خیابان یا معبر به نام سازمان آب داریم.

حق شناس همچنین در خصوص نام گذاری بلوار فردوس غرب به نام ناصر حجازی گفت: این نام گذاری نیز بر حسب تقاضای شهروندان صورت گرفت و اینکه وقتی بزرگراه ستاری از میان بلوار فردوس گذشت این بلوار به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم شد و لذا قسمت غربی این بلوار را تغییر نام دادیم و بلوار شرقی با نام فردوس باقی ماند. این در حالی است که ناصر حجازی شخصیتی ملی و محبوب است و این را بگویم که با نام گذاری‌های صورت گرفته هزاران پیام تشکر برای ما آمده که نشان می‌دهد مسیر را درست رفته ایم.

وی افزود: طبیعتا در نام گذاری‌ها آنچه که مردم می‌خواهند مد نظر قرار می‌گیرد و شما می‌بینید از قدیم میدان‌هایی با نام‌های قدیمی وجود داشته اند نظیر میدان شهیاد و یا خیابا شاه رضا که مردم آنان را به نا ممیدان آزادی و خیابان انقلاب می‌شناسند و این تغییر نام‌ها مصطلح شده هر چند که برخی نام گذاری‌ها نیز پذیرفته نشده است و ما به این موارد نیز توجه کافی داریم؛ لذا اینگونه نیست که هر نام جدیدی مصطلح نشود.

منام

فرآیند نامگذاری معابر چگونه است؟

فرآیند نامگذاری معابر چگونه است؟

نامگذاری معابر، خیابان ها، میادین و بزرگراه‌ها به نام شهدا، شخصیت‌ها، چهره‌های برجسته علمی، فرهنگی، سیاسی و هنری اقدامی برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره و پاسداشت خدمات آنها است.

به گزارش خبرنگار ایمنا، در هر کشور شخصیت‌های برجسته‌ای در حوزه‌های مختلف علمی، فرهنگی، هنری و سیاسی وجود دارد که در طول دوران زندگی خود خدمات زیادی به همه یا بخشی از افراد جامعه انجام داده‌اند؛ شاعرانی که با میراث گرانقدر خود زبان و هویت یک قوم را حفظ می‌کنند، هنرمندانی که فرهنگ یک ملت را پاس می‌دارند، رجال سیاسی که سبب نوسازی نظام اداری یا حفظ تمامیت ارضی یا جلوگیری از فروپاشی یک کشور می‌شوند، نیک‌اندیشانی که با دهش مال خود بخشی از نیازهای جامعه را تامین می‌کنند و شهدایی که با ایثار با ارزش‌ترین سرمایه وجودی خود خاک کشور را از تجاوز بیگانه حفظ و استقلال ملی را تضمین می‌کنند در عِداد این افراد قرار دارند.

معمولا مسئولان کشورهای مختلف برای پاسداشت یاد و خاطره این افراد اقداماتی را انجام می‌دهند که نامگذاری معابر، خیابان‌ها و میادین به نام این شخصیت‌ها از رایج‌ترین آن‌ها است. در کشور ما این اقدام بر اساس آیین‌نامه اجرایی و دستورالعمل آن انجام و مسئولیت نظارت بر آن بر عهده “شورای نظارت بر نامگذاری معابر” است که در سطوح مختلف ملی، استانی و شهرستانی تشکیل می‌شود.

بر اساس بند ب ماده ۷ “دستورالعمل اجرایی آیین‌نامه نظارت بر نامگذاری شهرها، خیابان‌ها، اماکن و مؤسسات عمومی” و بند ۲۴ ماده ۷۱ ‌قانون “تشکیلات، وظایف و انتخاب شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران” مصوب۱۳۷۵ نامگذاری معابر، میادین، خیابان‌ها، کوچه و کوی در حوزه شهری و تغییر نام آن‌ها توسط شورای اسلامی شهر انجام می‌شود.

بر اساس بند ۱ ماده اول “آیین‌نامه نامگذاری شهرها، خیابان‌ها، اماکن و مؤسسات عمومی” که در ۱۷ آبان ۱۳۷۵ به تصویب رسید، نام شخصیت‌های مهم تاریخ صدر اسلام و انقلاب اسلامی و شهدای گرانقدر آن و حوادث مهم تاریخ مبارزات اسلامی مردم ایران در اولویت نخست و نام‌ شخصیت‌های فرهنگی، ادبی، علمی، سیاسی و تاریخی ایران و اسامی راجع به اندیشه، فکر و هنر و نیز مظاهر طبیعت زیبای ایران در مرتبه بعد نامگذاری قرار دارد.

بر اساس بند ۷ این ماده نیز امکان نامگذاری شخصیت‌های سیاسی و مردمی و اماکن خارجی به منظور ایجاد پیوندهای سیاسی و فرهنگی با کشورهای دیگر وجود دارد، البته پیشنهاد این اقدام باید از سوی وزارت امور خارجه و باشد و به تایید شورای فرهنگ‌ عمومی کشور برسد تا قابلیت اجرا داشته باشد، از سوی دیگر در این زمینه اولویت با کشورهای اسلامی است.

در بند ۱۰ این ماده تاکید شده فروشگاه‌ها، شرکت‌ها و مراکز کار و پیشه باید از گذاشتن اسامی خارجی جدا خودداری کنند و نام این مکان‌ها باید فقط به زبان فارسی باشد؛ مگر در مواردی که‌ به تشخیص شورای فرهنگ عمومی این اقدام برای ایجاد پیوندهای فرهنگی، علمی و سیاسی ضروری باشد.

بر اساس بند ۲ ماده دوم این آیین‌نامه شهرها، شهرک‌ها، بندرها، رودها، جزیره‌ها، بزرگراه‌ها، خیابان‌ها، بازارها و کوچه‌ها، مدارس و مهدهای کودک‌ها، موسسات تحقیقاتی و مجامع علمی و ‌فرهنگی، تالارهای عمومی، بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی و درمانی، سینماها و مراکز تفریحی و باغ‌ها و بوستان‌ها، میدان‌ها و پایانه‌ها، فرودگاه‌ها، ‌ایستگاه‌های راه‌آهن، پالایشگاه‌ها، کارخانه‌ها، بانک‌ها، مراکز ورزشی و باشگاه‌ها، فروشگاه‌ها، شرکت‌ها و مراکز کار و پیشه که جدیدالاحداث است مشمول نامگذاری است و برای تغییر نام اینگونه مراکز نیز باید طبق دستورالعملی که شورای فرهنگ عمومی تعیین می‌کند، اقدام شود.

بر اساس بند الف ماده ۷ “دستورالعمل اجرایی آیین‌نامه نظارت بر نامگذاری شهرها، خیابان‌ها، اماکن و مؤسسات عمومی”  و ماده ۱۳ “قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری مصوب ۱۳۶۲” نامگذاری و تغییر نام شهرها بر عهده هیئت دولت است.

یادداشت از: عباس صادقی، خبرنگار خبرگزاری ایمنا

کرمانشاه

معاون استاندار: تمام معابر کرمانشاه باید نام گذاری شوند

معاون استاندارکرمانشاه : تمام معابر کرمانشاه باید نام گذاری شوند

کرمانشاه- ایرنا- معاون توسعه مدیریت و منابع استاندار کرمانشاه گفت: تمام معابر عمومی سطح استان باید توسط شهرداری و دیگر دستگاه های عضو کارگروه پایگاه نظام ملی آدرس گذاری مکان محور باید نام گذاری شوند.

«افشین کریمی» روز دوشنبه در سومین جلسه کارگروه پایگاه نظام ملی آدرس گذاری مکان محور افزود: هفته آینده دفتر امور شهری باید گزارش عملکرد خود را در خصوص نصب تابلو در معابر عمومی سطح استان ارائه دهد.
وی اظهار داشت: متأسفانه برخی از مدیران جلسات را جدی نمی گیرند و بدون اطلاعات قبلی وارد جلسه می شوند که این نشان از کم کاری این مدیران است.
معاون توسعه مدیریت و منابع استاندار کرمانشاه در ادامه گفت: در جلسه آینده، مدیران عضو این کارگره، ضمن ارائه میزان پیشرفت عملی این طرح ملی (GNAF) که از حساسیت ویژه ای برخوردار است، باید تئوری پردازی را به پایان رسانده و اقدامات عملی و کار انجام شده را ارائه دهند.
کریمی عنوان کرد: تمام معابر عمومی سطح استان باید توسط شهرداری و با همکاری دستگاه های عضو این کارگروه، نامگذاری شود و هیچگونه معابری بدون نام در سطح استان وجود نداشته باشد.
وی افزود: در کرمانشاه به دلیل گستردگی و کلان شهر بودن، نیاز به زمانبندی و اجرای پله ای داریم، اما در طول این زمان بندی باید تمام معابر حداکثر تا ۲ ماه آینده، نام گذاری شود.
وی تاکید کرد: کم کاری مدیران و خصوصا شهرداری های مناطق کم جمعیت در نام گذاری معابر عمومی، به هیچ عنوان پذیرفته نیست و در جلسه آینده کارگروه (GNAF) بدون اغماض نام دستگاه های کم کار را اعلام می کنیم.
استان کرمانشاه با ۲ میلیون نفر جمعیت دارای ۳۴ شهر و ۲ هزار و ۵۹۵ روستا است.
کلانشهر کرمانشاه بیش از یک میلیون نفر از جمعیت استان را در خود جای داده و شهرداری در قالب هشت منطقه شهری به شهروندان این کلانشهر خدمات شهری ارایه می دهد.

سامانه نام گذاری معابر و اماکن شهری منام که توسط شرکت ساعی طراحی و تولید گردیده است ابزاری مناسب در جهت بهبود فرآیند نام گذاری معابر و بسترسازی برای پیاده نمودن طرح جی نف میباشد.جهت آشنایی با این سامانه مکان محور بر روی لینک کلیک نمایید.

خیابان

ریشه «خیابان» از کجا آمده است؟

ریشه خیابان از کجا آمده است؟

اولین خیابانی که در تهران ساخته شد

شاید برایتان جالب باشد بدانید که تا قبل از دوره ناصری ما اصلا واژه‌ای به نام «خیابان» نداشتیم. ما اصلا خیابان نداشتیم. هرچه بود، کوی و برزن بود و آن هم پیچ‌درپیچ و باریک و درب و داغان. هرکسی هرجایی دلش خواسته بود خانه‌اش را به هرشکلی ساخته بود و تهران مازی پیچ‌درپیچ شده بود. تا اینکه نخستین خیابان به ‌صورت رسمی ساخته شد. ماجرای این خیابان را که می‌توان نخستین خیابان در تهران نامیدش، عباس منظرپور، در کتاب خودش به نام «در کوچه و خیابان(داستان‌های واقعی از تهران قدیم)» شیرین و شیوا تعریف می‌کند. اول اینکه می‌گوید:«کلمه خیابان واژه‌ای مغولی‌است. منتها آن مخلوقات (مغول‌ها) آن را «خیاوان» می‌نامیدند و آن جاده مشجری بوده که به یک باغ بزرگ می‌پیوسته… . و اما نخستین گذرگاهی که به این نام مسمی گشت، همین خیابان اسماعیل بزاز است»

اما داستان خیابان« اسماعیل‌بزاز» از زبان این تهرانی اصیل که ماجراهای جالبی را در همین کتاب در کوچه و خیابان… تعریف می‌کند:
«فاصله میدان شاه سابق (قیام کنونی) تا چهارراه مولوی، خیابان اسماعیل‌بزاز است و یا به گویش اهالی تهران قدیم «اسمال‌بزاز». وقتی ناصرالدین‌شاه تصمیم می‌گیرد تهران را بزرگ‌تر کند، می‌گوید برای این توسعه، خندق‌های قدیمی اطراف تهران را پر وبه جای آن خندق‌های جدیدی دورتر از مرکز شهر حفرکنند. بعد هم قرار می‌شود که هر کسی خندقی را پر کند، زمین‌های بایر دو طرف خندق را به او بدهند. «اسماعیل بزاز» هم این نقطه را انتخاب می‌کند و به آبادانی دوطرف خندق آن می‌پردازد و مردم هم کم به کم به این جای آباد شده می‌گویند خیابان اسماعیل بزاز». هرچند او بزاز بود اما به‌خاطر استعداد فوق‌العاده‌اش در طنازی، به قول آن روزی‌ها در زمزه «دلقک»های دربار ناصری درآمد. منظرپور در ادامه می‌نویسد: «به مناسب‌های مختلف، نمایش‌هایی در دربار برپا می‌کرد و در این نمایش‌ها، آزاد بود که هریک از رجال درباری و حتی شخص شاه را به باد انتقاد بگیرد؛کاری که کریم شیره‌ای و شیخ شیپور و… می‌کردند. اسماعیل بزاز، دسته نمایش هم درست کرده بود که باید آن را سَلَف مطرب روحوضی‌های بعدی دانست. لازم به یادآوری‌است که او، هم ورزشکاری نامی و هم مسلمانی واقعی و مومن بود…».

به هرحال اسماعیل‌ بزاز تصمیم می‌گیرد آن قسمت خندق را پر‌کند. اما مگر ساخت‌ وساز و آبادانی 2 سمت خیابانی به این طویلی آسان است؟ از شانس اسماعیل بزاز، همان وقت‌ها جشن ازدواج پسر رئیس صنف فخار (آجرپز) تهران پیش می‌آید و معلوم هم هست که رئیس چنین صنفی خیلی ثروتمند است. منظرپور می‌نویسد: «پدر داماد از اسماعیل بزاز خواهش می‌کند که با «عوامل» خود که در دربار نمایش می‌دادند در شب دامادی پسرش هنرنمایی کنند. اسماعیل‌بزاز که تا آن موقع در مجالس خارج از دربار به اجرای نمایش نمی‌پرداخت، پس از خواهش بسیار، تقاضای فخار را می‌پذیرد و شب جشن چنان هنرنمایی می‌کند که تا آن تاریخ نظیر نداشته. فردای جشن، پدر داماد می‌خواهد دستمزدی به او بدهد اما نمی‌داند چگونه؟ اسماعیل بزازبه هیچ وجه زیر بار دریافت دستمزد نمی‌رود ولی پس از اصرار فراوان پدر داماد می‌گوید: چون می‌خواهم اطراف خندق را بسازم شما برای من «مصالح بنایی» بیاورید. پدر داماد و سایر «مصالح‌سازان» آن‌قدر حواله لوازم بنایی برای اسماعیل‌بزاز می‌فرستند که او نه‌تنها زمین‌های موات دو طرف خندق، بلکه تا فاصله بسیار خارج از خندق به طرف جنوب را زیر ساختمان می‌برد. تمام ساختمان‌های شمال خندق را وقف مسجد خندق‌آباد (که پیش از او ساخته شده بود) می‌کند. در همان قسمت آب انبار بزرگ «اسماعیل بزاز» را می‌سازد که تا پیش از لوله‌کشی شهر، آب خوراکی اهالی را تأمین می‌کرد… . مهاجرانی از روستاهایی به خیابان آمدند و خانه‌ها را خریدند و سایر همشهری‌ها را هم به آنجا کشاندند».

او در ادامه نقل‌قولی هم می‌کند از یکی از اهالی قدیمی همین خیابان و توضیح جالبی می‌دهد: «اینکه ساکنان قدیمی خیابان محل خود را فقط «خیابون» می‌نامند، به این دلیل است که قبل از ایجاد آن چیزی به نام «خیابان» نه در تهران و نه در هیچ‌کجای ایران وجود نداشته و اصولا این واژه پس از به‌وجود آمدن آن، وارد فرهنگ ما شده است. خود به یاد آوردم که در هیچ تاریخ و دست‌نوشته و خاطراتی (البته قبل از دوره ناصری) به کلمه خیابان برخورد نکرده‌ام و از یکی، دو تاریخ‌دان و ادیب هم در این زمینه سؤال کردم و همین جواب را شنیدم. پس نتیجه می‌گیریم که اصطلاح «خیابان» با ایجاد خیابان اسماعیل بزاز وارد فرهنگ ما شده و قبل از آن دوران ما چنین واژه‌ای نداشتیم».

سامانه مدیریت نام گذاری معابر و اماکن شهری منام چیست؟

نام گذاری معابر

عدم نام گذاری معابر، مشکلی تازه پیش روی شهروندان ایلامی

عدم نام گذاری معابر، مشکلی تازه پیش روی شهروندان ایلامی

نامگذاری معابر به دلیل گسترش و توسعه سطح شهر امری مهم است که از به وجود آمدن مشکلات برای مردم در معابر بی‌نام جلوگیری می‌کند این در حالی است که برخی شهروندان از زمان بر بودن پروسه نام گذاری معابر توسط نهادهای مربوطه گله‌مندند.

بر اساس بند ب ماده ۷ دستورالعمل اجرایی آیین‌نامه نظارت بر نامگذاری شهرها، خیابان‌ها، اماکن و موسسات عمومی، بند ۲۴ ماده ۷۱ ‌قانون تشکیلات، وظایف و انتخاب شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵ نامگذاری معابر، میادین، خیابان‌ها، کوچه و کوی در حوزه شهری و تغییر نام آن‌ها توسط شورای اسلامی شهر انجام می‌شود.

بی‌شک نامگذاری معابر شهری یکی از مسوولیت‌های مهمی است که بر عهده شورای شهر، شهرداری و دیگر نهادهای مربوط قرار گرفته است و بی‌توجهی به این مهم می‌تواند مشکلات بسیاری را برای شهروندان به دنبال داشته باشد.

بر اساس گفته مسوولان شهرداری ایلام نامگذاری‌ معابر شهری در نشست‌هایی با حضور مسوولان فرمانداری و شهرداری در اسرع وقت انجام می‌شود این در حالی است که  برخی از شهروندان از زمان بر بودن پروسه نام گذاری معابر گله‌مندند.

لزوم توجه مسوولان مربوط

محمدی یکی از شهروندان ایلامی در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری فارس در ایلام، گفت: نامگذاری معابر در شهر ایلام پروسه طولانی دارد و این امر بروز مشکلات فراوانی را برای مردم در معابر بی‌نام در پی دارد.

وی افزود: ضروری است مسوولان به این مهم توجه بیشتری داشته باشند و نشست‌های مربوط را در اسرع وقت برگزار کنند.

برگزاری چند سال یکبار نشست‌های نام‌گذاری معابر

خلیلی یکی دیگر از شهروندان ایلامی با بیان اینکه عدم نامگذاری بسیاری از معابر به واسطه گسترش و توسعه سطح شهر موجب به وجود آمدن مشکلات برای شهروندان شده است، گفت: نشست‌هایی که جهت نامگذاری معابر انجام می‌شود بسیار دیر به دیر به دیر برگزار می‌شود و همین امر نامگذاری معابر را با وقفه روبه رو می‌کند.

خلیلی افزود: بر اساس برخی شنیده‌ها این نشست‌ها هرچند سال یکبار برگزار می‌شود که بی‌شک این امر نامگذاری معابر را با مشکل مواجه می‌کند.

خلیلی ادامه داد: نامگذاری معابر شهری از جمله مسائلی است که باید با در نظر گرفتن جوانب مختلف و ریشه‌های تاریخی، ملی، مذهبی، اجتماعی، فرهنگی و هنری جامعه و محترم‌شمردن باورهای مردم انجام شود، علاوه بر این در نامگذاری‌ها موارد دیگری از جمله آسان‌ بودن اسامی برای آدرس‌دهی و مانوس بودن آن برای مردم نیز رعایت می‌شود.

نام گذاری معابر در سریع‌ترین زمان

محمد سلطانی روابط عمومی شهرداری ایلام به خبرنگار خبرگزاری فارس در ایلام، گفت: جلسات و نشست‌های نامگذاری معابر بر اساس درخواست‌های مردمی جهت تعیین نام معابر در زمان‌های مختلف برگزار می‌شود.

وی افزود: برگزاری این نشست‌ها با توجه به تعداد تقاضا از نشست‌های هفتگی تا نشست‌های ماهانه متغییر است.

روابط عمومی شهرداری ایلام با رد ادعای طولانی بودن پروسه نام گذاری معابر گفت: از ابتدای سال ۹۹ تا کنون حدود ۴ نشست جهت نامگذاری معابر شهری ایلام برگزار شده است.

سلطانی در ادامه تصریح کرد: در دوره شورای شهر قبل به دلیل مشکلات مالی و نبود اعتبارات هیچ نشستی جهت نامگذاری معابر طی چهار سال فعالیت آن برگزار نشد اما خوشبختانه در این دوره شاهد بروز چنین مشکلاتی نبوده‌ایم.

روابط عمومی شهرداری ایلام در پایان با تاکید بر برگزاری نشست‌های نام گذاری معابر، گفت: پس از درخواست مردم و برگزاری نشست،‌ نامگذاری و نصب تابلو در معابر به سرعت انجام می‌شود.

شهرداری نجف آباد

برگزاری جلسه آموزش سامانه مدیریت نام گذاری معابر و اماکن شهرداری نجف آباد

جلسه آموزش سامانه مدیریت نام گذاری معابر و اماکن شهرداری نجف آباد برگزار گردید

روز چهارشنبه هجدهم تیرماه سال 1399 در محل شهرداری نجف آباد اصفهان با حضور کارشناس شرکت مدرن اندیشان ساعی و کارشناسان و مدیران شهرداری نجف آباد ، جلسه آموزش نحوه استفاده از سامانه مدیریت نام گذاری معابر و اماکن شهری منام که چندی پیش این سامانه کاربردی توسط شرکت ساعی در شهرداری نجف آباد راه اندازی و به بهره برداری رسیده بود ، برگزار گردید.

سامانه نامگذاری معابر و اماکن منام ابزاری مناسب جهت مدیریت بهینه و تسهیل در فرآیند نامگذاری معابر شهر میباشد.از دیگر اهداف این سامانه نیز میتوان به کاهش مراجعات شهروندان به شهرداری و رضایت آنان در مشارکت شهر اشاره نمود.